being shot.

Book About Me Fav Me Other Links Main Site

30. Brak pomysłu.

Kiedy:wtorek, 30 września 2008
Godzina: 22:13:51

Dawno mnie tu nie było. Nie wiem w sumie dlaczego. Wkurwia mnie mylog, bo ostatnio wolno działa, nie chce się ładować. Poza tym moja działalność pro-ana przeniosła sie teraz na forum. Generalnie jest ok. Nie wybitnie wspaniale, ale ok. Od jutra, tj. 1 pażdziernika do 31 pażdziernika jestem na ścisłej diecie. Zobaczymy ile się uda schudnąć. Buziaki. Nie wiem kiedy sie odezwe. Na pewno 31 pażdziernika :)

courage

komentarze [3]

29.

Kiedy:czwartek, 10 lipica 2008
Godzina: 16:35:44

Jadę na parę dni. Mam nadzieję, że będe mogła sobie wszystko przemyśleć i poukładać a w poniedziałek ruszyć z nowym zapałemdo walki.

courage

komentarze [4]

28. Nienawidzę siebie.

Kiedy:sobota, 5 lipica 2008
Godzina: 18:57:43

Znikam. Aż wstyd pokazywać się z taką wagą, z takim ryjem. Pasztet.

courage

komentarze [1]

27.Kobieta.

Kiedy:wtorek, 17 czerwca 2008
Godzina: 19:02:50

"Kobieta dzwiga swoje efemeryczne oblicze z patosem
godnym lepszej sprawy, ale nie potrafi być świętoszkowatą
suka ubranaw spódnicę ludzkiej samicy."

courage

komentarze [1]

26. Leń.

Kiedy:poniedziałek, 16 czerwca 2008
Godzina: 22:55:09

Ależ ja mam lenia. Aż stach. Oceny wystawione, chłodne piwo w lodówce. Czas zabrać się do roboty.

courage

komentarze [0]

25. Mobilizacja.

Kiedy:środa, 11 czerwca 2008
Godzina: 21:47:52

Już praktycznie każdy w rodzinie powiedział mi, że przytyłam. Od poniedziałku jestem na diecie. Pierwsze 2 dni poszły b. dobrze. Dzisiaj spadek formy zakonczony 2-krotna wizytą w wc. Ćwicze codziennie i z tego jestem zadowolona. Koncze. Jeszcze tylko jutro i wakacje :) Buziaki :*

courage

komentarze [1]

24. Dno.

Kiedy:niedziela, 8 czerwca 2008
Godzina: 21:43:17

Tak... Jestem na dnie. Osiągnęłam chyba to czego nigdy w życiu nie chcialam osiagnąc. Wstydze się. Tak mało czasu, tak dużo do zrobienia. Nie mam juz siły, nie daje rady. Od imprezy do imprezy. Matka daje w dupe. Zastanawiam sie czy ona mnie tak wlasciwie kocha, bo jezeli tak to robi to w bardzo specyficzny sposób. Ciągle mnie poniza, ubliża mi. Wrzeszczy i wypomina. Nie wie, nie wiem. Boje sie jutra. Kocham :*

courage

komentarze [2]

23. I depend on me.

Kiedy:czwartek, 29 maja 2008
Godzina: 19:52:12

Jestem zła tak strasznie na siebie. Wpierdalam a później lece do kibla. To nie tak maiło wyglądać. Mam 80 dni do wyjazdu i coraz bardziej zastanawiam sie czy uda mi sie pozby,ć tej moje grubej dupy, brzucha i uda. Idę chyba jutro po tussi, bo jak powrot do ED to pełną parą. trzymajcie się. Kocham :*

courage

komentarze [5]

22. Kopenhaska.

Kiedy:niedziela, 25 maja 2008
Godzina: 20:16:18

Taaa... Pierwsze 2 kg poszły, ale jak dla mnie jest to stanowczo za wolno. Od jutra kopenhaska. Ma ktos ochote? Nauki mam w cholere, już powoli nie wyrabiam. Chce już koniec roku szkolnego. Buziaki :*

courage

komentarze [1]

21. Rodzice.

Kiedy:czwartek, 22 maja 2008
Godzina: 23:46:10

Doprowadzają mnie do stanu skrajnego wkurwienia. Wszystko we mnie jest złe, wszystko im przeszkadza, nie ma we mnie nic dobrego. Same wady. Same docinki. Same aluzje co do mojego wyglądu. Mam już tego dość. Ja im pokaże. Nie odpuszcze. Buziaki :*

courage

komentarze [1]

20. Sukienka.

Kiedy:poniedziałek, 19 maja 2008
Godzina: 16:33:19

Jest. Kupiłam ją. I mimo tego,że wyglądam w niej jak małe prosie to ciesze się,że ją mam. Mam zarazem motywacje, bo wiem jak chcialaby w niej wygladać. Zaczynam walke. Na poważnie. O moje szczęście, o mnie samą. Kocham :*

courage

komentarze [4]

16. Wierzę.

Kiedy:poniedziałek, 19 maja 2008
Godzina: 00:10:52

Nie wiem co mam napisać. Wstydzę się, że poraz kolejny zjebalam. I to w klasyczny sposób, Jest już podzniedzialek. Początek tygodnia i chyba kolejny nowy początek dla mnie. Nie wiem sama jak mi pójdzie, ale wierzę,że będzie dobrze. Wiara i myśli czlowieka mają wielką siłe. Wierzę, że w końcu dam radę spełnić moje marzenia. Wierzę,że w końcu wygram wojną o moje szczęście. Mam już dość spojrzeń ludzi zarówno obcych jak i bloskich, pelnych obrzydzenia co do mojego wyglągu. A może tylko mi się tak wydaje? Znalazłam śliczną sukienke. Zwiewną, na lato. I teraz mam dylemat czy ją kupić. Nie chodzi tutaj o pieniądze, ale o to czy kiedy ją założę latem będę wyglądać tak jak wyglądam w mojej wyobraźni? Chyba ja kupie... Chce żeby wyobrażenia się spełnily. Trzeba realizować swoje marzenia.

courage

komentarze [0]

15. Rozpędzam się.

Kiedy:środa, 14 maja 2008
Godzina: 22:42:23

Powoli, ale skutecznie zmierzam ku dobremu. Ostatnie 2 dni były idealne. Cieszyłam się i dalej się cieszę, że jestem w stanie dotrzymać danego sobie słowa. Dzisiaj było trochę gorzej, ale dałam radę. Mama wmusiła we mnie obiad. Skończylo się to tak, jak nie chciałam żeby się skończyło. Znowu zaczęłam odwiedzać unikację w porach poposiłkowych. Poraz pierwszy od baaaardzo długiego czasu... Nic, mówi się trudno i żyje się dalej. Jutro planuję glodówkę, bo dzisiejszy mój zły humor mogła uratować tylko kostka czekolady. Kocham :* trzymam kciuki za Was :*

courage

komentarze [2]

14. Wstyd się przyznać.

Kiedy:środa, 7 maja 2008
Godzina: 19:41:52

Wracam. Cały czas byłam z Wami, mimo tego, iż rzadko się odzywałam na Waszych blogach. Caly czas śledziłam Wasze sukcesy i porażki. Wasze powroty i rostania z dietowaniem. Cały czas byłam i z każdym dniem ogarniało mnie coraz to większe przygnębienie. Nie umiałam tak walczyć o swoje szczęście jak wy. Poddałam się i teraz jest mi wstyd za to, co zrobiłam swojemu ciału. Nie moge na siebie patrzeć, nie mogę iść do sklepu i kupić sobie nowego ciucha, bo cały czas widze swoje ciało, które tak bardzo nienawidzę. Nienawidze go a mimo wszystko nie robie nic aby zmienić je chociaż w niewielkim stopniu. Skończyłam niedawno 18 lat i naszła mnie ochota na refleksje nad tym co udało mi się w życiu. Wiem,że jest wiele takich rzeczy, które zrobiłam dobrze,ale są niestety i takie które spierdoliłam. I właśnie moj obecny, dzisiejszy wygląd jest również jedną z tych rzeczy, które spierdolilam. Jest mi wstyd, bo chiałam wkroczyć w dorosłość z nową dawką pewności siebie a tak na prawdę wkraczam z jeszcze wiekszym przygnębieniem. W życiu nie ważyłam tyle ile waże. Musze sie przyznać, bo może mnie to trochę zmotywuje. Tak, waże 76 kg. Tak, wiem,że zjebałam na całej lini. Tak, wiem,że to tylko i wyłącznie moja wina i mój brak konsekwencji. Tak bardzo pragnę być chuda a jednak nie robie nic żeby to osiągnąc. Pisząc ten wpis chce zmyć z siebie winy. Chce wyczyścić karte porażek i upodlenia. Chce prosić o jeszcze jedną szansę i liczę na to,że moje błaganie zostanie wysłuchane. Tak bardzo potrzebuje motywacji i mimo,że jej nie posiadam, to chcę spróbować. Musze próbować, bo cóż innego mi pozostaje? Dlatego chylę człoło i wracam. Zbliżają się wakacje. Nie jadę nigdzie. Dopiero pod koniec sierpnia pojadę na tydzień lub dwa do Marysi. I właśnie tam chcialabym wyglądać dobrze. Nie jest jeszcze z póżno. Mam 3 miesiące. I mam równiez świadomość, ze te 3 miesiące będą 3 miesiącami ciągłej walki o to w co wierze. Wierzę, że potrafię. Wierzę w to,że każdy da radę. Wierzę w to,że każdy z nas jest w stanie spełnić swoje marzenia. Tylko potrzeba nam uwierzyć w to,że damy radę. Chcę wierzyć. Wierze i rozpoczynam walkę. Walkę o szczęście. Walke o samą siebie.

courage

komentarze [4]

13.

Kiedy:czwartek, 21 lutego 2008
Godzina: 22:28:05

Szarość poranka. Szarość południa. Szarość wieczora.
Jestem nieszczęsliwa. Jestem niekochana. Jestem sama.
Mój sposób bycia zawsze denerwował moją rodzine. A teraz zaczyna denerwować i mnie samą. Nie chodzi mi o zachowanie, charakter czy uczucia.
Może trochę o uczucia. Od pewnego czasu czuje na spobie ciężar smutki, niepokoju. Przygniata on co raz bardziej moje, i tak marne poczucie własnej wartości. Nie chciałam nigdy tego. Moim największym marzeniem było być szczęsliwą. Co rozumiem przez szczęście? Bycia zakochana. Bycie zadowoloną z samej siebie. Nie zmuszę nikogo,aby mnie kochał, bo nie o to chodzi. Jeżeli miłość nie jest dla mnie, to zrozumie to. Widocznie jest w tym jakiś wyższy cel. Zadowolonie z siebie. Chodzi mi tutaj o zadowolenie na dwóch płaszczyznach - pszychiczno-umysłowej i fizycznej. Z pierwszej jestem jak najbardziej zadowolona. Ludzie i ja sama uważam sie za osobę ambitną, wiedzącą czego chcę. Potrafie realizować to co zamierzałam. Mam cięty język i skłamałabym gdybym powiedziała, że nie jestem inteligentna. Jestem leniwa, to fakt, ale nie ma to powiązania z intelektem. Umiem wyrazić swoje zdanie i teraz własnie chcę to zrobić. Wszystkie te cechy są zagłuszane przez moją fizycznośc, z której, delikatnie mówiąc. nie jestem zadowolona. Z drugiej strony sama doprowadziłam sie do tego stanu i nie będę się okłamywać, że po dwóch tygodniach walki z wagą poddałam się. Bez powowdu. Dałam sobie trochę luzu i już straciłam kontrole. Zapomniałam na chwilę o celu. Oprzytomniałam dopiero dzisiaj, gdy uświadomiłam sobie, że mamy już prawie marzec. Za dwa miesiące moje osiemnasete urodziny. 1 stycznia nie widziałam siebie na przyjeciu z wystajacymi boczkami, z brzuchem wylewajacym sie ze spodni. Widziałam siebie na finiszu mojej drogi do perfekcji. Będąc realistką, wiem,że nie zobacze się na finiszu. Mogę za to zobaczyć pólmetek. Przecież sama stawiam sobie zarówno cele jak i ograniczenia. Tylko ode mnie zależy jak wysoko ustawie poprzeczkę. Nie chodzi przecież o zaniżanie poziomu. Trzeba dążyć do najlepszych, dlatego będę wymagać od siebie dużo. Nie chce, żeby matka zarzucała mi wieczne nic-nie-robienie. Nie chce dawać jej tej satysfakcji. Od pewnego czasu zostałam zepchnięta na dalszy plan. Widzą we mnie tylko pochłaniacza pieniędzy. Nie rozumieją lub nie chcą zrozumieć. Przykre,ale prawdziwe. Nikt nie mówił,że życie będzie łatwe albo sprawiedliwe. Ktoś kiedyś powiedział,że będzie warto. Nie poddam się. Dojdę swego. Kupowaniem codziennie nowej porcji słodyczy nie zaprowadzi mnie do pełnego zadowolenia i zaakceptowania siebie.
Do zobaczenia! Za 4 kg.

courage

komentarze [2]